EROTYKI

 

        IV

 

Z wielu powodów i dla smutków wielu

Chciałbym dzisiaj mieć poduszkę z chmielu.

Zapach tych lekkich, siwozłotych szyszek

Sprowadza mocny sen - zjednywa ciszę.

 

Gdzieś to czytałem albo mi się śniło:

"Chmiel na bezsenność a sen - na bezmiłość.

Poduszkę z chmielu gdy sobie umościsz,

Zaśnij, bo na cóż życie bez miłości...

 

 

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

dorinet - teksty
Wojaczek - Badź mi - ulibione wiersze

 

 GŁOS KOBIECY

Różdżkarzu, ślepy już na światło inne
Niż mieszkające w długich włosach żył
To osobliwe światło mojej krwi:
Nie muszę wołać Cię, bo wiem, że przyjdziesz

I wiem: znów uda Ci się mnie zaskoczyć
Wcześniej,  nim zdąży zapowiedzieć słuch
Jako gościniec przyniesiesz mi znów
Topór swej długo ostrzonej nagości

A kiedy, czując w sobie nagłe ostrze
W największym strachu krzyknę: Kocham Cię
Wtedy, rzeźniku, znów przekonasz się:
Kobiety mówią czasem ludzkim głosem

 


 CZYŚ WIEDZIAŁ...

Zdyszany szept zegarka, pęknięte lustro słowa
Sen; bezsenność rytmiczna, czternastosylabowa
Z cezurą na skurcz serca: śmierć, która sercu śpiewa.

Ale nie Tobie śpiewa.- Czyś wiedział, że gdy nawet
Zaśniesz nie zżują mi Cię mrówki minut, że zaklnę
Śmierć tak, że w rym wkręcona w klatce tercyny skona?

 

Rafał Wojaczek

 

 WIECZNIE SAMOTNI

Wiecznie samotni!... Pośród tłumu ludzi,
gdy serce nasze wstrząśnie ich sercami,
gdy dusza nasza ich dusze obudzi
i tłum ten cały koło nas się toczy,
dłoń wyciągając ku nam, wznosząc oczy:
jesteśmy sami.

Wiecznie samotni!... Gdy w najbliższym kole
twarze gorzkimi zraszają się łzami,
wspólne pragnienie zaświeci na czole
albo wybuchną ludzie szczerym śmiechem:
my, łzom i szczęściu wtórujący echem,
jesteśmy sami.

Wiecznie samotni!... Nawet w takiej chwili,
gdyśmy spleceni wzajem ramionami
z kobietą dusze i ciała złączyli,
gdy z nią przeniknąć pragniemy się wzajem,
jej serce bierzem i jej serce dajem:
jesteśmy sami.

Wiecznie samotni, wiecznie szukający
z wiecznej nadziei wiecznymi złudami,
pełni tęsknoty gorzkiej i palącej,
błądzim po świecie, dziwne, obce cienie -
wreszcie ostatnie wydając westchnienie
jesteśmy sami

 

Kazimierz Przerwa-Tetmajer 

Kazimierz Przerwa-Tetmajer Wiecznie samotni 
 Agnieszka Osiecka - DWIE SZKLANECZKI WINA

 

 DWIE SZKLANKI WINA

W tym mieście, w którym się spotkamy,
za rok, za chwilę - kto to wie -
wtem zatrzymują się zegary
i wszystko będzie jak we śnie:

Więc będą dwie szklaneczki wina,
I trochę śmiechu, trochę łez...
Może pójdziemy gdzieś do kina,
Może w straganie kupisz bez...
Może nocą gdzieś na moście
Pomilczymy o miłości,
Może powiesz coś od rzeczy,
Może nie...
I przez te dwie szklaneczki wina -
Nagła wesołość dwojga serc.

 

Agnieszka Osiecka

 

do góry >>

twórczość

 

przyjaciele piszą..

 

 

 rzeźba*obraz*fotos

 

 

moje

 

 


moje » lubisie:

 

 

 

 

                    DWIE SZKLANECZKI WINA

 

Wszystkie teksty i zdjęcia należą do własciciela tej strony i ich twórców  - kopiowanie dozwolone z podaniem pochodzenia treści.
strona główna :: twórczość :: foto :: la, la, la... :: L. Kotwicz :: realizacje :: polecam :: kontakt